Ontstaansgeschiedenis van Stichting nationaal dierenpark de Hazenberg
Het asiel is
gesticht door Elisabeth von Ilsemann, geboren gravin van
Aldenburg Bentinck.
Zij is op kasteel Amerongen geboren en heeft daar tot haar dood geleefd.
Al op jonge leeftijd kwam zij veel in aanraking met dieren zoals bijvoorbeeld de rijpaarden die gehouden werden door haar vader, Godard, Graaf van Aldenburg Bentinck .
Ook waren er tal van andere huisdieren.
Het contact met haar dieren heeft Elisabeth Bentinck steeds als bijzonder ervaren.
Op kasteel Amerongen was een loopgang voor katten op de onderbrug en talloze kleine doorgangen en deurtjes die in het kasteel zelf zijn aangelegd om de dieren overal toegang te bieden.
Elisabeth was al op jonge leeftijd begaan met het lot van mishandelde dieren.
Zo is zij als meisje lid geworden van de Dierenbescherming en heeft in de jaren 1920 tot en met 1940 fondsen geworven voor de aankoop van verwaarloosde paarden op Java en Sumatra.
Sinds de oorlog hield zij zich ook bezig met de verzorging en verpleging van zieke dieren.
Naarmate dit meer bekend werd, brachten mensen uit de omgeving al rond 1950 hun zieke of hulpbehoevende dieren naar het kasteel. Sommige van deze dieren konden langere tijd op het kasteel blijven en werden daar door de gravin verpleegd.
Uiteindelijk bleek voor deze werkzaamheden de capaciteit niet groot genoeg.
Zo ontstond een plan om tot een regulier dierenasiel te komen.
Het vermoeden bestaat dat in die tijd de AMIVEDI zich tot mevr. von Ilsemann wendde met het verzoek om 2 hectare van haar landbezit te schenken voor de aanleg van een asielterrein.
Dat land lag op een helling van de Amerongse berg die van oudsher ”de Hazenberg” werd genoemd.
Op dit terrein verrees in 1955 een eerste behuizing voor het asiel in de vorm van een tuinhuis afkomstig van Huize Doorn.
Zij is op kasteel Amerongen geboren en heeft daar tot haar dood geleefd.
Al op jonge leeftijd kwam zij veel in aanraking met dieren zoals bijvoorbeeld de rijpaarden die gehouden werden door haar vader, Godard, Graaf van Aldenburg Bentinck .
Ook waren er tal van andere huisdieren.
Het contact met haar dieren heeft Elisabeth Bentinck steeds als bijzonder ervaren.
Op kasteel Amerongen was een loopgang voor katten op de onderbrug en talloze kleine doorgangen en deurtjes die in het kasteel zelf zijn aangelegd om de dieren overal toegang te bieden.
Elisabeth was al op jonge leeftijd begaan met het lot van mishandelde dieren.
Zo is zij als meisje lid geworden van de Dierenbescherming en heeft in de jaren 1920 tot en met 1940 fondsen geworven voor de aankoop van verwaarloosde paarden op Java en Sumatra.
Sinds de oorlog hield zij zich ook bezig met de verzorging en verpleging van zieke dieren.
Naarmate dit meer bekend werd, brachten mensen uit de omgeving al rond 1950 hun zieke of hulpbehoevende dieren naar het kasteel. Sommige van deze dieren konden langere tijd op het kasteel blijven en werden daar door de gravin verpleegd.
Uiteindelijk bleek voor deze werkzaamheden de capaciteit niet groot genoeg.
Zo ontstond een plan om tot een regulier dierenasiel te komen.
Het vermoeden bestaat dat in die tijd de AMIVEDI zich tot mevr. von Ilsemann wendde met het verzoek om 2 hectare van haar landbezit te schenken voor de aanleg van een asielterrein.
Dat land lag op een helling van de Amerongse berg die van oudsher ”de Hazenberg” werd genoemd.
Op dit terrein verrees in 1955 een eerste behuizing voor het asiel in de vorm van een tuinhuis afkomstig van Huize Doorn.