Ik ben Bowie, een mixje en heb de hoogte van een middelslag hond. Ik ben geboren op 16-05-2012 en een gecastreerde reu.

Ik kom oorspronkelijk uit Roemenië en ben via een organisatie naar Nederland gekomen. Via die stichting ben ik bij een mevrouw terecht gekomen, maar die kon mij niet houden, want ik was te sterk voor haar. Zij heeft mij toen naar het asiel gebracht. Via het asiel ben ik bij een familie gekomen die zich liefdevol over mij hebben ontfermd. Na een paar maanden werd ik ziek en het was onduidelijk wat ik had. Dus doorgestuurd naar een specialist en die constateerde dat ik de ziekte van Addison heb. De ziekte van Addison is een auto-immuun ziekte, d.w.z.: de afweercellen van het lichaam richten zich op het lichaam zelf in plaats van op vreemde indringers en vernietigen de bijnieren. Dit is een geleidelijk en onomkeerbaar proces. Bij het vaststellen van de ziekte is genezing niet meer mogelijk. Pas als 85% tot 90% van de bijnieren (definitief) is verdwenen, worden de problemen zichtbaar. Gelukkig is de ziekte goed te behandelen. Ik krijg nu tabletten en die zal ik mijn hele leven moeten blijven slikken, maar als ik die tabletten krijg, kan ik net zo goed oud worden als elke andere hond! Maar daarvoor hebben mijn baasjes me niet weg gedaan. Mijn vrouwtje werd ziek en kon niet meer voor mij zorgen, vandaar dat ik nu weer in het asiel zit. Ze hebben mij met pijn in hun hart weg gedaan en hebben alleen maar positieve dingen over mij verteld. Zo ben ik een lekkere lieverd die binnen heel rustig is, graag in mijn mand lig en af en toe een aai kom halen. Een paar uurtjes alleen zijn vind ik niet erg en ga dan lekker liggen pitten. Over het algemeen kan ik heel goed met soortgenoten opschieten, maar katten heb ik een hekel aan en die ga ik achterna. Ik ben geen hond die van hele kleine kinderen hou, ik zal ze niks doen maar die drukte vind ik maar niks. Grotere kinderen vanaf een jaar of 12 is geen probleem. Ik ben eigenlijk een hele lieve, makkelijke hond en iedereen die mij kent is gek op mij. Mijn verzorgers van het dierenasiel hopen dan ook, dat ik nog een liefdevol thuis ga krijgen. Mensen die de medische kosten op zich kunnen nemen en mij die warme mand geven die ik zo verdien.

Help ons >>

In het zonnetje hond